Urządzenie piorunochronne (LPS) składa się z dwóch części. LPS zewnętrzny, czyli zwody, przewody odprowadzające i uziemienie, przechwytuje wyładowanie i odprowadza prąd pioruna do ziemi. LPS wewnętrzny, czyli ekwipotencjalizacja i zachowanie odległości separacyjnych, nie dopuszcza do niebezpiecznych przeskoków iskrowych wewnątrz budynku.
Odległość separacyjna
Minimalny odstęp między zwodem lub przewodem odprowadzającym a metalowymi instalacjami w budynku, panelami PV czy antenami, przy którym nie dojdzie do przeskoku iskrowego. Wyznacza się go ze wzoru:
s = ki · (kc / km) · l
ki zależy od klasy LPS, kc od podziału prądu między przewody odprowadzające, km od materiału izolacji (powietrze, cegła, beton), a l to długość wzdłuż przewodu do najbliższego punktu wyrównania potencjałów.
Ekwipotencjalizacja
Piorunowe połączenia wyrównawcze łączą wszystkie metalowe instalacje wchodzące do budynku z główną szyną wyrównawczą (GSW): wodę, gaz, ogrzewanie, konstrukcje stalowe i uziom.
Przewody czynne, czyli zasilanie, antena i linie teletechniczne, łączy się przez ograniczniki przepięć, a elementy, których nie wolno połączyć na stałe, przez iskierniki. Dzięki temu w chwili wyładowania wszystko ma ten sam potencjał.
Zwody naturalne i materiały
Metalowe pokrycia dachu, attyki czy konstrukcje mogą pełnić rolę zwodów naturalnych, jeśli mają odpowiednią grubość i ciągłość elektryczną. Zwody sztuczne wykonujemy ze stali ocynkowanej, aluminium, miedzi lub stali nierdzewnej, z uchwytami do dachówki, blachy, papy i elewacji, także w wersji podtynkowej pod ociepleniem.